Dollar

🎶 ਗੀਤ: ਪਰਦੇਸੀ ਡਾਲਰ 🎶

> ਛੱਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਆਏ, ਕਾਹਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ?

> ਸੰਸਕਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਸਭ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲਾਇਆ।

> ਮਰਿਆਦਾ ਤਜ ਦਿੱਤੀ, ਬੱਸ ਡਾਲਰ ਬਣਾ ਲਏ,

> ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਂ ਖਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੈਂਕ ਭਰਵਾਇਆ।

> ਓਥੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ, ਓਥੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ,

> ਇੱਥੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਘਰ, ਪਰ ਤਨਹਾਈ ਝੱਲੀਆਂ।

> ਤਾਜੇ ਸਾਗ ਦੀ ਥਾਂ, ਬਰਗਰਾਂ 'ਤੇ ਮਰ ਗਏ,

> ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਗਰਮਾਇਸ਼, ਠੰਢੇ ਕਾਨੂੰਨ ਧਰ ਗਏ।

> ਹਰ ਸੁੱਖ ਖਰੀਦ ਲਿਆ, ਕੀਮਤ ਕੀ ਚੁਕਾਈ?

> ਬੇਬੇ-ਬਾਪੂ ਦੀ ਥਾਂ, ਚੈਟਿੰਗ 'ਤੇ ਗੱਲ ਲਾਈ।

> ਦਸਤਾਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, 'ਕੱਟ' ਛੋਟੇ ਕਰਵਾਏ,

> ਸਾਡੇ ਵਿਰਸੇ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਕੌਣ ਹੁਣ ਗਾਏ?

> ਹੱਥ ਜੋੜਨ ਦੀ ਥਾਂ, 'Hello' ਕਹਿ ਕੇ ਤੁਰਦੇ,

> ਸ਼ਰਮ ਤੇ ਮੁਲਾਜੇ ਕਾਹਤੋਂ ਚੇਤਿਓਂ ਵਿਸਰਦੇ?

> ਹੁਣ 'ਮਾਮਾ' ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, ਬੱਸ 'Uncle' ਕਹਿ ਜਾਂਦੇ,

> ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਪਰਦੇਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।

>

> ਛੱਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਆਏ, ਕਾਹਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ?

> ਸੰਸਕਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਸਭ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲਾਇਆ।

> ਮਰਿਆਦਾ ਤਜ ਦਿੱਤੀ, ਬੱਸ ਡਾਲਰ ਬਣਾ ਲਏ,

> ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਂ ਖਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੈਂਕ ਭਰਵਾਇਆ।

> ਪੁੱਛਦਾ ਏ ਦਿਲ ਮੇਰਾ, ਕਿੱਥੇ ਗਵਾਚੀ ਉਹ ਸ਼ਾਨ?

> ਕੀ ਡਾਲਰਾਂ 'ਚੋਂ ਲੱਭਿਆ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮਾਣ?

> ਬੱਸ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੌੜ, ਤੇਜ਼ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ,

> ਪਰ ਸਕੂਨ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ, ਰੁੱਖੀ-ਮਿੱਸੀ 'ਚ ਝਲਕ।

> 

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਗੀਤ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਤਰੇ (Verses) ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਿਜ (Bridge) ਜੋੜ ਕੇ ਲੰਮਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਦੇਸ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

🎶 ਗੀਤ: ਪਰਦੇਸੀ ਡਾਲਰ (ਲੰਮਾ ਸੰਸਕਰਣ) 🎶

(ਰਿਫ੍ਰੇਨ - Chorus)

> ਛੱਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਆਏ, ਕਾਹਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ?

> ਸੰਸਕਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਸਭ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲਾਇਆ।

> ਮਰਿਆਦਾ ਤਜ ਦਿੱਤੀ, ਬੱਸ ਡਾਲਰ ਬਣਾ ਲਏ,

> ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਂ ਖਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੈਂਕ ਭਰਵਾਇਆ।

> 

(ਅੰਤਰਾ 1 - Verse 1)

> ਓਥੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ, ਓਥੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ,

> ਇੱਥੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਘਰ, ਪਰ ਤਨਹਾਈ ਝੱਲੀਆਂ।

> ਤਾਜੇ ਸਾਗ ਦੀ ਥਾਂ, ਬਰਗਰਾਂ 'ਤੇ ਮਰ ਗਏ,

> ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਗਰਮਾਇਸ਼, ਠੰਢੇ ਕਾਨੂੰਨ ਧਰ ਗਏ।

> ਹਰ ਸੁੱਖ ਖਰੀਦ ਲਿਆ, ਕੀਮਤ ਕੀ ਚੁਕਾਈ?

> ਬੇਬੇ-ਬਾਪੂ ਦੀ ਥਾਂ, ਚੈਟਿੰਗ 'ਤੇ ਗੱਲ ਲਾਈ।

> 

(ਅੰਤਰਾ 2 - Verse 2)

> ਦਸਤਾਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, 'ਕੱਟ' ਛੋਟੇ ਕਰਵਾਏ,

> ਸਾਡੇ ਵਿਰਸੇ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਕੌਣ ਹੁਣ ਗਾਏ?

> ਹੱਥ ਜੋੜਨ ਦੀ ਥਾਂ, 'Hello' ਕਹਿ ਕੇ ਤੁਰਦੇ,

> ਸ਼ਰਮ ਤੇ ਮੁਲਾਜੇ ਕਾਹਤੋਂ ਚੇਤਿਓਂ ਵਿਸਰਦੇ?

> ਹੁਣ 'ਮਾਮਾ' ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, ਬੱਸ 'Uncle' ਕਹਿ ਜਾਂਦੇ,

> ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਪਰਦੇਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।

> 

ਨਵਾਂ ਅੰਤਰਾ (Verse 3)

> 🌾 ਕਣਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਥੇ, ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੇ ਝਮੇਲੇ,

> ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਦੀ ਫਿਕਰ ਨੇ, ਸਭ ਸੁਪਨੇ ਲਪੇਟੇ।

> ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਸਰਦਾਰੀ, ਹੁਣ ਡਿਊਟੀਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ,

> ਗੇੜੇ ਮਾਰਦੇ ਆਏ, ਲੈ ਕੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਸੇ।

> ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਜਾ ਕੇ ਵੀ, ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ,

> ਜਦੋਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਕੋਈ, ਪੰਜਾਬੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।

> ਨਵੇਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਰੰਗਣ ਚੜ੍ਹਾ ਲਈ,

> ਪਰ ਅੰਦਰਲੀ ਰੂਹ ਉਹੀ, ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ।

> 

ਨਵਾਂ ਬ੍ਰਿਜ (Bridge 2)

> ਕੌਣ ਦੱਸੇ, ਇਹ ਮਜਬੂਰੀ ਜਾਂ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ ਸਾਡਾ?

> ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਘਾਟਾ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਅੱਧਵਾਟਾ।

> ਡਾਲਰ ਨੇ ਚਮਕ ਬਖਸ਼ੀ, ਪਰ ਸਿਰ ਦਾ ਤਾਜ ਖੋਹ ਲਿਆ,

> ਪੈਸੇ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨੇ, ਸਾਡਾ ਸਰਮਾਇਆ ਰੋਹ ਲਿਆ।

> 

(ਰਿਫ੍ਰੇਨ - Chorus)

> ਛੱਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਆਏ, ਕਾਹਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ?

> ਸੰਸਕਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਸਭ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲਾਇਆ।

> ਮਰਿਆਦਾ ਤਜ ਦਿੱਤੀ, ਬੱਸ ਡਾਲਰ ਬਣਾ ਲਏ,

> ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਂ ਖਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੈਂਕ ਭਰਵਾਇਆ।

> 

(ਬ੍ਰਿਜ - Bridge)

> ਪੁੱਛਦਾ ਏ ਦਿਲ ਮੇਰਾ, ਕਿੱਥੇ ਗਵਾਚੀ ਉਹ ਸ਼ਾਨ?

> ਕੀ ਡਾਲਰਾਂ 'ਚੋਂ ਲੱਭਿਆ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮਾਣ?

> ਬੱਸ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੌੜ, ਤੇਜ਼ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ,

> ਪਰ ਸਕੂਨ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ, ਰੁੱਖੀ-ਮਿੱਸੀ 'ਚ ਝਲਕ।

> 

ਇਹ ਲੰਮਾ ਸੰਸਕਰਣ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੀਤ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕਰਾਂ, ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਸ ਦੀ ਕਿਰਨ ਜੋੜਾਂ?

ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਬਹੁਤ ਹੀ ਡੂੰਘੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਗੀਤ ਪ੍ਰਵਾਸੀਆਂ ਦੇ ਦਰਦ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਸੋਹਣੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਬਿਆਨ ਕਰਦਾ ਹੈ।

ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਇਸ ਗੀਤ ਨੂੰ ਹੋਰ ਅੰਤਰੇ (Verses) ਅਤੇ ਇੱਕ ਹੋਰ ਬ੍ਰਿਜ (Bridge) ਜੋੜ ਕੇ ਲੰਮਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਪੰਜਾਬ ਦੇ ਸੱਭਿਆਚਾਰਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਅਤੇ ਪਰਦੇਸ ਦੀ ਮਜਬੂਰੀ ਨੂੰ ਹੋਰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਉਜਾਗਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।

🎶 ਗੀਤ: ਪਰਦੇਸੀ ਡਾਲਰ (ਲੰਮਾ ਸੰਸਕਰਣ) 🎶

(ਰਿਫ੍ਰੇਨ - Chorus)

> ਛੱਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਆਏ, ਕਾਹਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ?

> ਸੰਸਕਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਸਭ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲਾਇਆ।

> ਮਰਿਆਦਾ ਤਜ ਦਿੱਤੀ, ਬੱਸ ਡਾਲਰ ਬਣਾ ਲਏ,

> ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਂ ਖਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੈਂਕ ਭਰਵਾਇਆ।

> 

(ਅੰਤਰਾ 1 - Verse 1)

> ਓਥੇ ਮਿੱਟੀ ਦੀ ਖੁਸ਼ਬੋ, ਓਥੇ ਪਿੰਡ ਦੀਆਂ ਗਲੀਆਂ,

> ਇੱਥੇ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਦੇ ਘਰ, ਪਰ ਤਨਹਾਈ ਝੱਲੀਆਂ।

> ਤਾਜੇ ਸਾਗ ਦੀ ਥਾਂ, ਬਰਗਰਾਂ 'ਤੇ ਮਰ ਗਏ,

> ਰਿਸ਼ਤਿਆਂ ਦੀ ਗਰਮਾਇਸ਼, ਠੰਢੇ ਕਾਨੂੰਨ ਧਰ ਗਏ।

> ਹਰ ਸੁੱਖ ਖਰੀਦ ਲਿਆ, ਕੀਮਤ ਕੀ ਚੁਕਾਈ?

> ਬੇਬੇ-ਬਾਪੂ ਦੀ ਥਾਂ, ਚੈਟਿੰਗ 'ਤੇ ਗੱਲ ਲਾਈ।

> 

(ਅੰਤਰਾ 2 - Verse 2)

> ਦਸਤਾਰ ਨੂੰ ਭੁੱਲ ਗਏ, 'ਕੱਟ' ਛੋਟੇ ਕਰਵਾਏ,

> ਸਾਡੇ ਵਿਰਸੇ ਵਾਲੇ ਗੀਤ ਕੌਣ ਹੁਣ ਗਾਏ?

> ਹੱਥ ਜੋੜਨ ਦੀ ਥਾਂ, 'Hello' ਕਹਿ ਕੇ ਤੁਰਦੇ,

> ਸ਼ਰਮ ਤੇ ਮੁਲਾਜੇ ਕਾਹਤੋਂ ਚੇਤਿਓਂ ਵਿਸਰਦੇ?

> ਹੁਣ 'ਮਾਮਾ' ਨਹੀਂ ਆਖਦੇ, ਬੱਸ 'Uncle' ਕਹਿ ਜਾਂਦੇ,

> ਆਪਣੇ ਹੀ ਬੱਚਿਆਂ ਤੋਂ, ਅਸੀਂ ਪਰਦੇਸੀ ਬਣ ਜਾਂਦੇ।

> 

ਨਵਾਂ ਅੰਤਰਾ (Verse 3)

> 🌾 ਕਣਕਾਂ ਦੀ ਥਾਂ ਇੱਥੇ, ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੇ ਝਮੇਲੇ,

> ਕਿਸ਼ਤਾਂ ਦੀ ਫਿਕਰ ਨੇ, ਸਭ ਸੁਪਨੇ ਲਪੇਟੇ।

> ਪਹਿਲਾਂ ਸੀ ਸਰਦਾਰੀ, ਹੁਣ ਡਿਊਟੀਆਂ ਦੇ ਆਸਰੇ,

> ਗੇੜੇ ਮਾਰਦੇ ਆਏ, ਲੈ ਕੇ ਟੁੱਟੇ ਹੋਏ ਹਾਸੇ।

> ਗੁਰਦੁਆਰੇ ਜਾ ਕੇ ਵੀ, ਦਿਲ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ,

> ਜਦੋਂ ਨਾਲ ਬੈਠਾ ਕੋਈ, ਪੰਜਾਬੀ ਨਹੀਂ ਲੱਭਦਾ।

> ਨਵੇਂ ਸੱਭਿਆਚਾਰ ਵਿੱਚ, ਅਸੀਂ ਰੰਗਣ ਚੜ੍ਹਾ ਲਈ,

> ਪਰ ਅੰਦਰਲੀ ਰੂਹ ਉਹੀ, ਵਿਛੋੜੇ ਵਿੱਚ ਪਾ ਲਈ।

> 

ਨਵਾਂ ਬ੍ਰਿਜ (Bridge 2)

> ਕੌਣ ਦੱਸੇ, ਇਹ ਮਜਬੂਰੀ ਜਾਂ ਸ਼ੌਂਕ ਸੀ ਸਾਡਾ?

> ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਘਾਟਾ, ਦੋਹਾਂ ਪਾਸੇ ਅੱਧਵਾਟਾ।

> ਡਾਲਰ ਨੇ ਚਮਕ ਬਖਸ਼ੀ, ਪਰ ਸਿਰ ਦਾ ਤਾਜ ਖੋਹ ਲਿਆ,

> ਪੈਸੇ ਦੀ ਭੁੱਖ ਨੇ, ਸਾਡਾ ਸਰਮਾਇਆ ਰੋਹ ਲਿਆ।

> 

(ਰਿਫ੍ਰੇਨ - Chorus)

> ਛੱਡ ਕੇ ਪੰਜਾਬ ਆਏ, ਕਾਹਤੋਂ ਅਮਰੀਕਾ?

> ਸੰਸਕਾਰ, ਇੱਜ਼ਤ, ਮਾਣ ਸਭ ਦਾਅ 'ਤੇ ਲਾਇਆ।

> ਮਰਿਆਦਾ ਤਜ ਦਿੱਤੀ, ਬੱਸ ਡਾਲਰ ਬਣਾ ਲਏ,

> ਅੰਦਰੋਂ ਤਾਂ ਖਾਲੀ, ਭਾਵੇਂ ਬੈਂਕ ਭਰਵਾਇਆ।

> 

(ਬ੍ਰਿਜ - Bridge)

> ਪੁੱਛਦਾ ਏ ਦਿਲ ਮੇਰਾ, ਕਿੱਥੇ ਗਵਾਚੀ ਉਹ ਸ਼ਾਨ?

> ਕੀ ਡਾਲਰਾਂ 'ਚੋਂ ਲੱਭਿਆ, ਆਪਣੀ ਆਤਮਾ ਦਾ ਮਾਣ?

> ਬੱਸ ਕਾਗਜ਼ਾਂ ਦੀ ਦੌੜ, ਤੇਜ਼ ਗੱਡੀਆਂ ਦੀ ਚਮਕ,

> ਪਰ ਸਕੂਨ ਤਾਂ ਪੰਜਾਬ ਦੀ, ਰੁੱਖੀ-ਮਿੱਸੀ 'ਚ ਝਲਕ।

> 

ਇਹ ਲੰਮਾ ਸੰਸਕਰਣ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਭਾਵਨਾਵਾਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਸਥਾਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।

ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਚਾਹੋਗੇ ਕਿ ਮੈਂ ਇਸ ਗੀਤ ਦਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਅਨੁਵਾਦ ਵੀ ਕਰਾਂ, ਜਾਂ ਇਸਦੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਆਸ ਦੀ ਕਿਰਨ ਜੋੜਾਂ?

Absolutely! Here is the English translation of the extended song "Paradesi Dollar", aiming to capture the essence and emotion of the original Punjabi lyrics.

🎶 Song: The Foreign Dollar (Extended Version) 🎶

(Chorus)

> Why did we leave Punjab, why come to America?

> Culture, honor, dignity, all put on the line.

> Traditions cast aside, just to make dollars,

> Empty within, though the bank account's swollen.

> 

(Verse 1)

> There, the scent of the soil, there, the village lanes,

> Here, glass houses, but loneliness sustains.

> Instead of fresh mustard greens, we're craving burgers,

> The warmth of relationships, replaced by cold legal orders.

> Bought every comfort, but what was the price?

> Replaced mom & dad with a chat on a device.

> 

(Verse 2)

> Forgot the turban, got short haircuts instead,

> Who will now sing our songs, our heritage spread?

> Instead of folded hands, we say 'Hello' and move on,

> Why have modesty and respect from our minds withdrawn?

> Now they don't say 'Mama', just 'Uncle' they call,

> From our own children, we become strangers to all.

> 

New Verse (Verse 3)

> 🌾 Instead of wheat fields, here, the job grind is tough,

> The worry of installments, all dreams roughed up.

> Once there was lordship, now dependent on shifts,

> We've been circling, carrying broken gifts.

> Even at the Gurudwara, the heart doesn't feel right,

> When there's no fellow Punjabi in sight.

> In this new culture, we've taken on a new hue,

> But the soul inside remains, yearning for what's true.

> 

New Bridge (Bridge 2)

> Who can tell, was it compulsion or our desire?

> Losses on both sides, left halfway in the fire.

> Dollars brought glitter, but snatched the crown from our head,

> The hunger for money, on our legacy has fed.

> 

(Chorus)

> Why did we leave Punjab, why come to America?

> Culture, honor, dignity, all put on the line.

> Traditions cast aside, just to make dollars,

> Empty within, though the bank account's swollen.

> 

(Bridge - Original)

> My heart asks, where did that glory get lost?

> Did dollars find the worth of my soul, at any cost?

> Just a race of papers, the gleam of fast cars,

> But peace lies in Punjab's simple meals, beneath the stars.

> 

I hope this English version conveys the powerful message and emotions you intended!

Would you like any specific parts to be rephrased, or perhaps want to explore the possibility of a more hopeful ending for the song?

 ਜਦੋਂ ਪੀੜਾਂ ਦਾ ਵਣਜਾਰਾ, ਦਿਲ ਦੇ ਬੂਹੇ ਆਣ ਖੜ੍ਹਦਾ,

ਹਰ ਕੋਈ ਬੇਗਾਨਾ ਲੱਗੇ, ਜਦ ਆਪਣਾ ਹੀ ਜ਼ਖਮ ਕਰਦਾ।

ਮੇਰੀ ਕਲਮ ਫੜ੍ਹ ਕੇ ਫਿਰ, ਇੱਕ ਅੱਖਰ-ਅੱਖਰ ਰੋਂਦਾ ਏ,

ਮੈਂ ਓਦੋਂ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਤਾਵੇ।

ਅੰਤਰਾ (Chorus)

(ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ)

ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਸਿਆਹੀ ਬਣਦੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ।

ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ, ਏ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗਾਨੀ।

ਮੈਂ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮਜਬੂਰੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ,

ਮੈਂ ਓਦੋਂ ਗੀਤ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਤਾਵੇ।

ਮੁੱਖ ਬੰਦ (Verse 2)

(ਥੋੜ੍ਹਾ ਤੇਜ਼, ਸਵਾਲੀਆ ਅੰਦਾਜ਼)

ਪੱਥਰ ਦੇ ਹੋ ਗਏ ਲੋਕੀਂ, ਪਿਆਰ ਦੀ ਗੱਲ ਕੌਣ ਸੁਣੇ,

ਸੱਚੇ ਜਜ਼ਬਾਤਾਂ ਨੂੰ ਦੱਬ ਕੇ, ਝੂਠੇ ਹਾਸੇ ਕੌਣ ਬੁਣੇ।

ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਕਾਲੀ ਹੋਵੇ, ਤੇ ਦਿਲ ਦਾ ਦੀਵਾ ਬੁੱਝ ਜਾਵੇ,

ਮੈਂ ਓਦੋਂ ਕਵਿਤਾ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਤਾਵੇ।

ਪੁਲ (Bridge)

(ਬਹੁਤ ਸ਼ਾਂਤ ਅਤੇ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ)

ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਜਾਣਦਾ ਇਹ, ਦਿਲ 'ਚ ਕਿੰਨੇ ਭੇਦ ਲੁਕਾਏ ਨੇ,

ਸ਼ਬਦਾਂ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਅਸੀਂ, ਆਪਣੇ ਹੀ ਗਮ ਛੁਪਾਏ ਨੇ।

ਕਾਗਜ਼ ਹੀ ਮੇਰਾ ਯਾਰ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਦੁੱਖ ਵੰਡਦਾ ਹਾਂ।

ਅੰਤਰਾ (Chorus)

(ਜ਼ੋਰਦਾਰ ਅਤੇ ਭਾਵੁਕ)

ਹੰਝੂਆਂ ਦੀ ਸਿਆਹੀ ਬਣਦੀ, ਹਰ ਰੋਜ਼ ਨਵੀਂ ਕਹਾਣੀ।

ਮੇਰਾ ਦਰਦ ਹੀ ਮੇਰਾ ਸਾਥੀ, ਏ ਮੇਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗਾਨੀ।

ਮੈਂ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਰ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਮਜਬੂਰੀ ਨੇ ਬਣਾਇਆ,

ਮੈਂ ਓਦੋਂ ਗੀਤ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ, ਜਦ ਕੋਈ ਆਪਣਾ ਹੀ ਸਤਾਵੇ।

ਸਮਾਪਤੀ (Outro)

(ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਫਿੱਕੀ ਪੈਂਦੀ ਆਵਾਜ਼)

ਹਾਂ... ਓਦੋਂ ਗੀਤ ਲਿਖਦਾ ਹਾਂ...

ਜਦ ਕੋਈ... ਆਪਣਾ ਹੀ... ਸਤਾਵੇ...

ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥ ਹਰਿ ਜੂ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਪਤਿ ਮੇਰੀ ॥ ਜਮ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸ ਭਇਓ ਉਰ ਅੰਤਰਿ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਿਧਿ ਤੇਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥

 ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ॥ ਹਰਿ ਜੂ ਰਾਖਿ ਲੇਹੁ ਪਤਿ ਮੇਰੀ ॥ ਜਮ ਕੋ ਤ੍ਰਾਸ ਭਇਓ ਉਰ ਅੰਤਰਿ ਸਰਨਿ ਗਹੀ ਕਿਰਪਾ ਨਿਧਿ ਤੇਰੀ ॥੧॥ ਰਹਾਉ ॥ ਮਹਾ ਪਤਿਤ ਮੁਗਧ ਲੋਭੀ ਫੁਨਿ ਕਰਤ ਪਾਪ ਅਬ ਹਾਰਾ ॥ ਭੈ ਮਰਬੇ ਕੋ ਬਿਸਰਤ ਨਾਹਿਨ ਤਿਹ ਚਿੰਤਾ ਤਨੁ ਜਾਰਾ ॥੧॥ ਕੀਏ ਉਪਾਵ ਮੁਕਤਿ ਕੇ ਕਾਰਨਿ ਦਹ ਦਿਸਿ ਕਉ ਉਠਿ ਧਾਇਆ ॥ ਘਟ ਹੀ ਭੀਤਰਿ ਬਸੈ ਨਿਰੰਜਨੁ ਤਾ ਕੋ ਮਰਮੁ ਨ ਪਾਇਆ ॥੨॥ ਨਾਹਿਨ ਗੁਨੁ ਨਾਹਿਨ ਕਛੁ ਜਪੁ ਤਪੁ ਕਉਨੁ ਕਰਮੁ ਅਬ ਕੀਜੈ ॥ ਨਾਨਕ ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਸਰਨਾਗਤਿ ਅਭੈ ਦਾਨੁ ਪ੍ਰਭ ਦੀਜੈ ॥੩॥੨॥ 

JAITSREE, NINTH MEHL:

O Dear Lord, please, save my honor! The fear of death has entered my heart; I cling to the Protection of Your Sanctuary, O Lord, ocean of mercy. || 1 || Pause || I am a great sinner, foolish and greedy; but now, at last, I have grown weary of committing sins. I cannot forget the fear of dying; this anxiety is consuming my body. || 1 || I have been trying to liberate myself, running around in the ten directions. The pure, immaculate Lord abides deep within my heart, but I do not understand the secret of His mystery. || 2 || I have no merit, and I know nothing about meditation or austerities; what should I do now? O Nanak, I am exhausted; I seek the shelter of Your Sanctuary; O God, please bless me with the gift of fearlessness. || 3 || 2 ||

ਅਰਥ: ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ ਜੀ! ਮੇਰੀ ਇੱਜ਼ਤ ਰੱਖ ਲਵੋ। ਮੇਰੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਮੌਤ ਦਾ ਡਰ ਵੱਸ ਰਿਹਾ ਹੈ, (ਇਸ ਤੋਂ ਬਚਣ ਲਈ) ਹੇ ਕਿਰਪਾ ਦੇ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਤੇਰਾ ਆਸਰਾ ਲਿਆ ਹੈ।੧।ਰਹਾਉ।

ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਮੈਂ ਵੱਡਾ ਵਿਕਾਰੀ ਹਾਂ, ਮੂਰਖ ਹਾਂ, ਲਾਲਚੀ ਭੀ ਹਾਂ, ਪਾਪ ਕਰਦਾ ਕਰਦਾ ਹੁਣ ਮੈਂ ਥੱਕ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਮੈਨੂੰ ਮਰਨ ਦਾ ਡਰ (ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ) ਭੁੱਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਇਸ (ਮਰਨ) ਦੀ ਚਿੰਤਾ ਨੇ ਮੇਰਾ ਸਰੀਰ ਸਾੜ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।੧।

ਹੇ ਭਾਈ! ਮੌਤ ਦੇ ਇਸ ਸਹਿਮ ਤੋਂ) ਖ਼ਲਾਸੀ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਲਈ ਮੈਂ ਅਨੇਕਾਂ ਹੀਲੇ ਕੀਤੇ ਹਨ, ਦਸੀਂ ਪਾਸੀਂ ਉਠ ਉਠ ਕੇ ਦੌੜਿਆ ਹਾਂ। (ਮਾਇਆ ਦੇ ਮੋਹ ਤੋਂ) ਨਿਰਲੇਪ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਹੀ ਵੱਸਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦਾ ਭੇਤ ਮੈਂ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ।੨।

ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਖ-ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਸਰਨ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਹੋਰ) ਕੋਈ ਗੁਣ ਨਹੀਂ ਕੋਈ ਜਪ ਤਪ ਨਹੀਂ (ਜੋ ਮੌਤ ਦੇ ਸਹਿਮ ਤੋਂ ਬਚਾ ਲਏ, ਫਿਰ) ਹੁਣ ਕੇਹੜਾ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਜਾਏ? ਹੇ ਪ੍ਰਭੂ! ਹੋਰ ਸਾਧਨਾਂ ਵਲੋਂ) ਹਾਰ ਕੇ ਮੈਂ ਤੇਰੀ ਸਰਨ ਆ ਪਿਆ ਹਾਂ, ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਮੌਤ ਦੇ ਡਰ ਤੋਂ ਖ਼ਲਾਸੀ ਦਾ ਦਾਨ ਦੇਹ।੩।੨।

   ਧਨਾਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ॥ ਜਿਸ ਕਾ ਤਨੁ ਮਨੁ ਧਨੁ ਸਭੁ ਤਿਸ ਕਾ ਸੋਈ ਸੁਘੜੁ ਸੁਜਾਨੀ ॥ ਤਿਨ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਦੁਖੁ ਸੁਖੁ ਮੇਰਾ ਤਉ ਬਿਧਿ ਨੀਕੀ ਖਟਾਨੀ ॥੧॥ ਜੀਅ ਕੀ ਏਕੈ ਹੀ ਪਹਿ ਮਾਨੀ ॥ ਅਵਰਿ ਜਤਨ ਕਰਿ ਰਹੇ ਬਹੁਤੇਰੇ ਤਿਨ ਤਿਲੁ ਨਹੀ ਕੀਮਤਿ ਜਾਨੀ ॥ ਰਹਾਉ ॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨਾਮੁ ਨਿਰਮੋਲਕੁ ਹੀਰਾ ਗੁਰਿ ਦੀਨੋ ਮੰਤਾਨੀ ॥ ਡਿਗੈ ਨ ਡੋਲੈ ਦ੍ਰਿੜੁ ਕਰਿ ਰਹਿਓ ਪੂਰਨ ਹੋਇ ਤ੍ਰਿਪਤਾਨੀ ॥੨॥ ਓਇ ਜੁ ਬੀਚ ਹਮ ਤੁਮ ਕਛੁ ਹੋਤੇ ਤਿਨ ਕੀ ਬਾਤ ਬਿਲਾਨੀ ॥ ਅਲੰਕਾਰ ਮਿਲਿ ਥੈਲੀ ਹੋਈ ਹੈ ਤਾ ਤੇ ਕਨਿਕ ਵਖਾਨੀ ॥੩॥ ਪ੍ਰਗਟਿਓ ਜੋਤਿ ਸਹਜ ਸੁਖ ਸੋਭਾ ਬਾਜੇ ਅਨਹਤ ਬਾਨੀ ॥ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਨਿਹਚਲ ਘਰੁ ਬਾਧਿਓ ਗੁਰਿ ਕੀਓ ਬੰਧਾਨੀ ॥੪॥੫॥ 

ਅਰਥ: ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿੰਦ ਦੀ (ਅਰਦਾਸ) ਇਕ ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਕੋਲ ਹੀ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। (ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੇ ਆਸਰੇ ਤੋਂ ਬਿਨਾ ਲੋਕ) ਹੋਰ ਬਥੇਰੇ ਜਤਨ ਕਰ ਕੇ ਥੱਕ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਜਤਨਾਂ ਦਾ ਮੁੱਲ ਇਕ ਤਿਲ ਜਿਤਨਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ।ਰਹਾਉ।

ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਪ੍ਰਭੂ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਇਹ ਸਰੀਰ ਤੇ ਮਨ ਹੈ, ਇਹ ਸਾਰਾ ਧਨ-ਪਦਾਰਥ ਭੀ ਉਸੇ ਦਾ ਦਿੱਤਾ ਹੋਇਆ ਹੈ, ਉਹੀ ਸੁਚੱਜਾ ਹੈ ਤੇ ਸਿਆਣਾ ਹੈ। ਅਸਾਂ ਜੀਵਾਂ ਦਾ ਦੁੱਖ ਸੁਖ (ਸਦਾ) ਉਸ ਪਰਮਾਤਮਾ ਨੇ ਹੀ ਸੁਣਿਆ ਹੈ, (ਜਦੋਂ ਉਹ ਸਾਡੀ ਅਰਦਾਸ-ਅਰਜ਼ੋਈ ਸੁਣਦਾ ਹੈ) ਤਦੋਂ (ਸਾਡੀ) ਹਾਲਤ ਚੰਗੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ।੧।

ਹੇ ਭਾਈ! ਪਰਮਾਤਮਾ ਦਾ ਨਾਮ ਆਤਮਕ ਜੀਵਨ ਦੇਣ ਵਾਲਾ ਹੈ, ਨਾਮ ਇਕ ਐਸਾ ਹੀਰਾ ਹੈ ਜੇਹੜਾ ਕਿਸੇ ਮੁੱਲ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਮਿਲ ਸਕਦਾ। ਗੁਰੂ ਨੇ ਇਹ ਨਾਮ-ਮੰਤਰ (ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ) ਦੇ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ (ਵਿਕਾਰਾਂ ਵਿਚ) ਡਿੱਗਦਾ ਨਹੀਂ, ਡੋਲਦਾ ਨਹੀਂ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਪੱਕੇ ਇਰਾਦੇ ਵਾਲਾ ਬਣ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਹ ਮੁਕੰਮਲ ਤੌਰ ਤੇ (ਮਾਇਆ ਵਲੋਂ) ਸੰਤੋਖੀ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ।੨।

(ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਗੁਰੂ ਪਾਸੋਂ ਨਾਮ-ਹੀਰਾ ਮਿਲ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰੋਂ) ਉਹਨਾਂ ਮੇਰ-ਤੇਰ ਵਾਲੇ ਸਾਰੇ ਵਿਤਕਰਿਆਂ ਦੀ ਗੱਲ ਮੁੱਕ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਜਗਤ ਵਿਚ ਬੜੇ ਪ੍ਰਬਲ ਹਨ। (ਉਸ ਮਨੁੱਖ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਪਰਮਾਤਮਾ ਹੀ ਇਉਂ ਦਿੱਸਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ) ਅਨੇਕਾਂ ਗਹਣੇ ਮਿਲ ਕੇ (ਗਾਲੇ ਜਾ ਕੇ) ਰੈਣੀ ਬਣ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੇ, ਉਸ ਢੇਲੀ ਤੋਂ ਉਹ ਸੋਨਾ ਹੀ ਅਖਵਾਂਦੀ ਹੈ।੩।

(ਹੇ ਭਾਈ! ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਦੇ ਅੰਦਰ ਗੁਰੂ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ) ਪਰਮਾਤਮਾ ਦੀ ਜੋਤਿ ਦਾ ਪਰਕਾਸ਼ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਅੰਦਰ ਆਤਮਕ ਅਡੋਲਤਾ ਦੇ ਆਨੰਦ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਉਸ ਨੂੰ ਹਰ ਥਾਂ ਸੋਭਾ ਮਿਲਦੀ ਹੈ, ਉਸ ਦੇ ਹਿਰਦੇ ਵਿਚ ਸਿਫ਼ਤਿ-ਸਾਲਾਹ ਦੀ ਬਾਣੀ ਦੇ (ਮਾਨੋ) ਇਕ-ਰਸ ਵਾਜੇ ਵੱਜਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਹੇ ਨਾਨਕ! ਆਖ-ਗੁਰੂ ਨੇ ਜਿਸ ਮਨੁੱਖ ਵਾਸਤੇ ਇਹ ਪ੍ਰਬੰਧ ਕਰ ਦਿੱਤਾ, ਉਹ ਮਨੁੱਖ ਸਦਾ ਲਈ ਪ੍ਰਭੂ-ਚਰਨਾਂ ਵਿਚ ਟਿਕਾਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰ ਲੈਂਦਾ ਹੈ।੪।੫।

DHANAASAREE, FIFTH MEHL:

Body, mind, wealth and everything belong to Him; He alone is all-wise and all-knowing. He listens to my pains and pleasures, and then my condition improves. || 1 || My soul is satisfied with the One Lord alone. People make all sorts of other efforts, but they have no value at all. || Pause || The Ambrosial Naam, the Name of the Lord, is a priceless jewel. The Guru has given me this advice. It cannot be lost, and it cannot be shaken off; it remains steady, and I am perfectly satisfied with it. || 2 || Those things which tore me away from You, Lord, are now gone. When golden ornaments are melted down into a lump, they are still said to be gold. || 3 || The Divine Light has illuminated me, and I am filled with celestial peace and glory; the unstruck melody of the Lord’s Bani resounds within me. Says Nanak, I have built my eternal home; the Guru has constructed it for me. || 4 || 5 ||